Van binnenuit
Luister naar je hart
Misschien zegt het dwaze dingen
Soms schreeuw het luid, soms schreeuwt het zacht
Wazige woorden worden sterke zinnen
Een boodschap vol met kracht
Je kan meer, zoveel meer.
Meer dan iemand ooit heeft gedacht.
Dit is een schrijfsel wat spontaan in mn opkwam vanochtend. Ik heb echt een super paar dagen achter de rug; heb sowieso enorm veel geschreven.
Donderdag was mijn laatste schooldag. Wat met veel rotzooi, terrasje, uitgaan en super veel gezelligheid helemaal geslaagd was!
Gisteren ging ik naar Tilburg. Dat was een spontane achtie :) Mijn moeder ging met mijn zusje daarheen, omdat zij nog niet alleen met de trein mocht. Nu bleek dat zij niet degene was waarover er zorgen moest worden gemaakt.
Utrecht Centraal: we hadden nog een paar minuten de tijd en na die already lange rit had mijn moeder wel zin in koffie. Dus ik zeg "ach dat red ik makkelijk" hup hup ik sprint even naar de AH to go en terug naar het spoor. Trein staat er al, iedereen er al in.. dus ik druk snel op het knopje "deuren openen". Helaas, deuren gingen niet meer open. Dag trein. Daar stond ik dan in mn eentje op het perron met een beker koffie hahaha Omdat het een spontane meegaan actie was, had ik geen treinschema of wat dan ook opgezocht/meegenomen. Maarja, ik ging gewoon in de volgende trein, even een smsje naar mn moeder. Toen ben ik een heleboel gaan schrijven in mn notitieblok.
"Gewapend met slechts een kleine handtas vol met een portemonnee, economiekatern Welvaart, mobiel, flesje water, pen, notitieblokje, lipgloss en een bammetje zit ik in de trein op weg naar ergens waar ik nog nooit ben geweest en waarvan ik niet weet hoe ik er moet komen. Zonder treinschema, zonder paraplu (terwijl het giet en bovendien ben ik ook nog eens gekleed in een topje met dun tshirt vestje en zomerjas). Toch voelt het eigenlijk wel cool, op een spontane verdraaide manier haha.
In de trein... BOEEEEH Aangezien er achter mij een gezin zit dat een boederij spel speelt. De vrouw tegenover mij zit nogal nieuwsgierig te doen. Misschien lijk ik wel een ontzetten beroemd persoon ofzo :p
De vrouw vroeg net "ik wil nit nieuwsgierig overkomen, maar wat zit je te schrijven?" Toen heb ik haar verteld over mn blog en schrijfsels. Die vrouw was webdesigner en combineerde zelf ook ouderwets schrijven (ze ging met een plakboek langs de deuren) met techniek. Erg leuk zo'n gesprek, daarom hou ik ook zo van treinen.
Het gezin met de koeien gaat ook naar Tilburg. Hoewel ik het best in mn eentje had kunnen redden heb ik ze maar even aangesproken. Ze waren nogal met mij begaan, dus ik ben maar even met hun opgetrokken en met hun overgestapt in 's Hertogenbosch.
De omgeving is hier heel anders, klinkt raar maar je merkt dat je zuidelijker komt. Het is echt zo tof om ergens heen te rijden waar je nog nooit eerder bent geweest. daarom heb ik ook zo'n zin in de vakantie naar Barcelona!! =) (al ben ik daar al een keer geweest: het voelt wel nieuw) Uiteindelijk kwam ik veilig en slechts een half uur verlaat aan in Tilburg!
Trein terug.
Tijd voor de 3,5 uur durende terugreis. Nu zit ik tenminste in de rechtstreekse trein baar Zwolle... geen overstappen waarbij alles mis kan gaan haha. Eindelijk zijn mn moeder en ik van de irritante types af. Twee oude dametjes die zichzelf nog jong vinden en niet echt amusant waren. Een voorbeeldje tegen mn moeder zei de een "Dat is meer voor onze generatie" terwijl ze minstens 30 jaar ouder was hahaha
Positief puntje (tenminste dat maak ik er maar van) Ze vond dat ik die zware make-up die de Douglas vrouw bij mij had opgebracht net nodig had, want ik was "zo naturel" En wat ook wel grappig was, was dat ze ons gingen bedanken voor de gezelligheid (terwijl wij zoiets hadden van zucht....)
Toen kwam er een meisje schuin tegenover mij zitten. Dat rook je meteen. Waarom? Omdat ze in de trein sushi ging eten! Hmzz....
Het was een super gezellig dagje, helaas niet echt goed voor mijn spaarplan. Ik heb galaschoenen (met naaldhakken die een afdrukken achter lieten in de vloer van de keuken... dat vond mn vader niet zo leuk), haarspeldjes, galatasje, shirtjes (ik had weer eens NIETS om aan te trekken). Op zich matcht het tasje niet helemaal bij de rest van mn outfit, maar ik ga er zelf wel een paar glittersteentjes opplakken =) Mevrouw Creatief ;)
Er was ook zo'n tof winkeltje, met een rek met allemaal PlintPoezie posters! Daarvan wilde ik er op de terugweg nog 1 van meenemen, maar we namen een andere (aanzienlijk kortere) route naar het station terug, dus helaas. Eigenlijk ook wel weer goed, want nu heb ik die 7,95 weer bespaard. Positief denken he :p"
Dat was een greep uit mn schrijfels, en dan heb ik nog stukken weggelaten. Ik heb ook een paar dichtkrabbels gemaakt enzo (en een samenvatting economie, maar dat zou wel heel saai zijn).
Nu is het weer theetijd! Ik ben ook in een Marco Borsato bui, komt door de Xfactor, wat als thema Nederlands Product had. Briljant mooi! (vooral Dikhouts vertaling van Make you feel my love van Adele, vind ik echt mooi. Maar Borsato's Margherita bijv ook.
Liefs
zondag 2 mei 2010
dinsdag 27 april 2010
de "wat maakt het ook uit" houding
I’m going home down hearted and hoping
I’m close to some new beginning
I know there’s a reason for everything
That comes and goes
But so many people are looking to me
To be strong and to fight
But I’m just surviving
And I maybe weak but I’m never defeated
And I’ll keep believing in clouds with that sweet silver lining
~Kate Voegele
Vandaag was de laatste dag herkansingen. Nu ben ik mega opgelucht; het meeste is wel verbeterd denk ik. Met zelfvertrouwen kan ik nu zeggen: ik sta er goed voor! Dus kom maar op met het examen.
Het was een roerige week, you gain, you loose. Ik ben ontzettend kwaad geweest. Maar nu ben ik er wel achter dat iemand die zo ver van mijn morele waarden afligt, een negatieve invloed is. Zo iemand wil je gewoon niet in je omgeving hebben, dat is een beetje lastig als diegene wel in dezelfde vriendengroep zit. Ik ben er klaar mee, echt helemaal klaar mee. Als ik ergens een godsgruwelijke hekel aan heb is het wel aan van die bemoeials die dénken dat ze recht hebben op uitleg. Die dat gewoon opeisen, terwijl sommige dingen ze simpelweg niet aangaan en dat kunnen ze dan niet hebben. Nou ik ben er echt klaar mee, ik ben over het algemeen een goede vriend voor iemand denk ik, maar dan wil ik wel respect. Iemand zomaar zonder reden gaan zitten uitschelden voor vuil secreet enz. dat pik ik niet. Jammer dan.
Mijn moeder leert op haar cursus om om te gaan met zulke types (nou niet specifiek met puberende jongentjes natuurlijk) maar met mensen die alleen kritiek geven in plaats van dat ze zelf wat doen. Zij leert dan kijken naar waar dat vandaan komt; wat zit erachter; waarom reageert iemand werkelijk zo? Dat vind ik vet interessant...
Wat ik ook vet interessant vond was de dokter Phill show van vandaag. Het ging over vrouwen en hoe die geen man konden krijgen, te hoge eisen, of die eisen te erg versoepelden omdat ze hun biologische klok voelen tikken. Er zaten ook vet grappige dingen tussen, maar dat is allemaal een beetje lastig allemaal te vertellen. Kijk de herhaling maar hihi.
Nu ik eigenlijk "klaar" ben met school (oke alleen nog "even" de examens, maar met het officiele moeilijke naar school gaan gedeelte) mocht ik van mezelf eens wat leuks kopen. Laat het nou net sale zijn op topshop, dus over 6 dagen ben ik in het bezit van een prachtige aparte blauw/paarse top waarvan ik geen flauw idee heb wanneer ik die aandoe, aangezien hij er op het plaatje nogal glamerous uitziet. Ook heb ik geen idee of ik er weleens inpas, oke het is wel en size 10 maar met die Britten weet je het maar nooit :p Afwachten maar =)
Ik heb echt zo'n winkeldrang! Ik heb eindelijk een galajurk gescoord!! Super pretty al zeg ik het zelf. Halflang, blauwig en met een veterrug, verder niet heel apart, (in de eerste instantie niet wat ik in mn hoofd had) maar het gaat erom hoe je je erin voelt, nietwaar? Dan heb ik er een mooie blingblingketting bij, maar nu moet ik dus nog schoentjes hebben. Dat is over het algemeen wel handig, en ze moeten ook nog eens een beetje stabiel zijn. Want op een 4,2 inch naaldhak met open voorkant balanceren op een feest is niet al te praktisch... stel je voor dat een of andere onhandige dude op je teen gaat staan. Auwiejauwie.. of dat er een hak van iemand anders in je voet wordt gespiest! Brrr riskant zo'n avondje. Maarja, shoppen is wel therapeutisch, echt waar.
Helaas is het wel vervelend dat er zoiets als een budget is. Ik moet nog veels te veel kopen de komende maanden
- camera (die is kapot)
- vakantie naar Barcelona (yesss!! =D)
- paar dagen naar Terschelling
- mobiel (die is ook kapot)
- schuld van kleren aan mama nog afbetalen
- beltegoedschuld aan papa nog afbetalen (relax, dat is maar 10 euro)
- uhm... zomerkleren... schoenen... en ongetwijfeld nog een heleboel andere dingen..
Ach ik ga maar eens even een vest aandoen, want het wordt toch wel een beetje koud om in een tuniekje te zitten (al vind ik hem echt super leuk en apart puh)
Ciao && Tabee
I’m close to some new beginning
I know there’s a reason for everything
That comes and goes
But so many people are looking to me
To be strong and to fight
But I’m just surviving
And I maybe weak but I’m never defeated
And I’ll keep believing in clouds with that sweet silver lining
~Kate Voegele
Vandaag was de laatste dag herkansingen. Nu ben ik mega opgelucht; het meeste is wel verbeterd denk ik. Met zelfvertrouwen kan ik nu zeggen: ik sta er goed voor! Dus kom maar op met het examen.
Het was een roerige week, you gain, you loose. Ik ben ontzettend kwaad geweest. Maar nu ben ik er wel achter dat iemand die zo ver van mijn morele waarden afligt, een negatieve invloed is. Zo iemand wil je gewoon niet in je omgeving hebben, dat is een beetje lastig als diegene wel in dezelfde vriendengroep zit. Ik ben er klaar mee, echt helemaal klaar mee. Als ik ergens een godsgruwelijke hekel aan heb is het wel aan van die bemoeials die dénken dat ze recht hebben op uitleg. Die dat gewoon opeisen, terwijl sommige dingen ze simpelweg niet aangaan en dat kunnen ze dan niet hebben. Nou ik ben er echt klaar mee, ik ben over het algemeen een goede vriend voor iemand denk ik, maar dan wil ik wel respect. Iemand zomaar zonder reden gaan zitten uitschelden voor vuil secreet enz. dat pik ik niet. Jammer dan.
Mijn moeder leert op haar cursus om om te gaan met zulke types (nou niet specifiek met puberende jongentjes natuurlijk) maar met mensen die alleen kritiek geven in plaats van dat ze zelf wat doen. Zij leert dan kijken naar waar dat vandaan komt; wat zit erachter; waarom reageert iemand werkelijk zo? Dat vind ik vet interessant...
Wat ik ook vet interessant vond was de dokter Phill show van vandaag. Het ging over vrouwen en hoe die geen man konden krijgen, te hoge eisen, of die eisen te erg versoepelden omdat ze hun biologische klok voelen tikken. Er zaten ook vet grappige dingen tussen, maar dat is allemaal een beetje lastig allemaal te vertellen. Kijk de herhaling maar hihi.
Nu ik eigenlijk "klaar" ben met school (oke alleen nog "even" de examens, maar met het officiele moeilijke naar school gaan gedeelte) mocht ik van mezelf eens wat leuks kopen. Laat het nou net sale zijn op topshop, dus over 6 dagen ben ik in het bezit van een prachtige aparte blauw/paarse top waarvan ik geen flauw idee heb wanneer ik die aandoe, aangezien hij er op het plaatje nogal glamerous uitziet. Ook heb ik geen idee of ik er weleens inpas, oke het is wel en size 10 maar met die Britten weet je het maar nooit :p Afwachten maar =)
Ik heb echt zo'n winkeldrang! Ik heb eindelijk een galajurk gescoord!! Super pretty al zeg ik het zelf. Halflang, blauwig en met een veterrug, verder niet heel apart, (in de eerste instantie niet wat ik in mn hoofd had) maar het gaat erom hoe je je erin voelt, nietwaar? Dan heb ik er een mooie blingblingketting bij, maar nu moet ik dus nog schoentjes hebben. Dat is over het algemeen wel handig, en ze moeten ook nog eens een beetje stabiel zijn. Want op een 4,2 inch naaldhak met open voorkant balanceren op een feest is niet al te praktisch... stel je voor dat een of andere onhandige dude op je teen gaat staan. Auwiejauwie.. of dat er een hak van iemand anders in je voet wordt gespiest! Brrr riskant zo'n avondje. Maarja, shoppen is wel therapeutisch, echt waar.
Helaas is het wel vervelend dat er zoiets als een budget is. Ik moet nog veels te veel kopen de komende maanden
- camera (die is kapot)
- vakantie naar Barcelona (yesss!! =D)
- paar dagen naar Terschelling
- mobiel (die is ook kapot)
- schuld van kleren aan mama nog afbetalen
- beltegoedschuld aan papa nog afbetalen (relax, dat is maar 10 euro)
- uhm... zomerkleren... schoenen... en ongetwijfeld nog een heleboel andere dingen..
Ach ik ga maar eens even een vest aandoen, want het wordt toch wel een beetje koud om in een tuniekje te zitten (al vind ik hem echt super leuk en apart puh)
Ciao && Tabee
maandag 26 april 2010
zoiets tofs! -ik
www.peter8638.deviantart.com
Toen ik vroeg of Peter een nickname had ofzo, zodat ik zonder namen toch eronder kon zeggen van wie die tekening was, zei dat hij liever de link naar zijn site erop wilde (nu lukte dat mij natuurlijk weer niet... maar neem de moeite even en plak die link hierboven hup hup in je locatiebalk et voila check it out ;))
Nu moet ik echt scheikunde gaan doen, morgen laatste herkansingen. Woensdag yoga, rekentoets, herkansingen inzien en proefexamen natuurkunde maken. Dan donderdag Laatste SchoolDag!!! Met als thema flowerpower; dat wordt zo melig! Ik zal een foto posten van de outfits supreme ;)
Liefs,
woensdag 21 april 2010
reddingsboei
"laat het leven jou eens leiden"
waarschuwing: dit bericht bevat nogal veel gezeur en negativiteit.(A)
Ik heb de laatste tijd best wel veel goede gesprekken gehad. Dat waardeer ik echt, dat mensen daarvoor open staan! Dat helpt om al pratende (of typende) conclusies te trekken. Mensen weten het altijd zo goed, mensen weten het altijd beter. Maar dat weet ik ook als het niet over mezelf gaat. Op dit moment zit ik gewoon met een heleboel dingen, die ik niet specifiek kan benoemen. Er is geen concrete reden, en toch heb ik een humeur als een donderwolk.
Het voelt alsof je op een mooie dag op rustig water uit varen gaat en op een gegeven moment een enorme storm aan ziet komen. Je komt erachter dat je hoe dan ook in de sorm terecht komt, je kunt hem niet voor blijven. Tegelijk besef je dat je niet kan zwemmen.
Dat is mijn gevoel van nu. Ik kan wel zeggen: positief blijven, niet zo zeuren, stel je niet aan. Dat werkt alleen niet. Ik heb nou al zo lang zulke buien, dipjes, en telkens gaan ze weer naar de achterkant, diep weggestopt ergens in mn hoofd. Toch sluipen ze ook weer terug. Dus daaruit kan ik wel concluderen dat het niet werkt, maar weer een happy face opzetten en het gewoon vergeten.
Oke, dus eigenlijk weet ik wel waar dit alles mee te maken heeft. Voor een deel. Hetzelfde als altijd eigenlijk. Het willen van méér, en niet zozeer in de liefde. Het gaat om méér. Daar moet ik zelf voor zorgen. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik word een beetje moe van mezelf.
De uitkomsten van die gesprekken zijn hetzelfde: laat het los. Ik kan mijn pad niet dwingen zich te tonen, moet het gewoon bewandelen en zien waar het toe leidt.
Want is dat niet wat ik wil? Meer spontane dingen, doe eens iets anders dan anders. Het is niet dat ik niet durf, want ik druf wel. Het maakt mij ook niet uit wat anderen ervan zeggen, als ik maar gewoon eens iets dééd. Spontaan een weekendje weg. Spontaan even ergens langs. Niet alles zo gepland. Eerst 150 mails voor er iets geregeld is...
Dus ik weet wat me te doen staat. Nu moet het nog gebeuren. Break free van de stereotypische dingen. Weg met de vooroordelen die ze over mij hebben. (oke het kan me dus wel schelen wat bepaalde anderen ervan zeggen... eerlijk zijn is ook niet altijd even makkelijk. Sowieso is het lastig omdat ik mensen niet het gevoel wil geven van "heb je haar weer met haar eindeloze negatieve gepraat." Het punt is alleen dat ik het niet kan helpen. Meestal wel. Maar nu even niet.)
Ik heb zo yoga. gelukkig even tot rust komen. Yoga vorige week was zo ongelofelijk confronterend. Heel raar, ik kan niet niet echt uitleggen maar het zat hoog en diep. Dan moeten we bijvoorbeeld een balans oefening doen. Ik val bijna om (A) Conclusie: oke ik ben niet in balans. Daarna gingen we even navoelen wat zo'n oefening ons vertelde (klinkt heel zweverig, I know, maar zo werkt het nou eenmaal) De vraag was, als het niet lukte, denk je dan "oke het lukte niet" of denk je "ik bakte er niks van. Ik wilde het goed doen, maar faalde hopeloos" Dat laatste ben ik dus. En dat is de mentalitiet die ik wil veranderen, niet meer zo´n slechte verliezer zijn, omdat je nou eenmaal niet altijd kunt winnen. Onmogelijk. Die controle moet losser, mijn koets hokt en stokt; het ene moment slaan mijn paarden (=emoties) op hol en het andere moment worden ze veels te veel ingehouden. Vandaar dat ik niet in balans ben. Dus die controle moet losser, dat moet ik zelf doen. Maar wat ik wel nodig heb is:
I get by with a little help from my friends,
I get high with a little help from my friends,
I'm gonna try with a little help from my friends
(dat is een nummer van The Beatels)
Dus wie o wie gooit die reddingsboei uit? (A)
Het komt wel goed ;) I'm sure. Hier wordt je sterk van.
Bah nu moet ik me nog enorm gaan haasten ook!!
Liefs
waarschuwing: dit bericht bevat nogal veel gezeur en negativiteit.(A)
Ik heb de laatste tijd best wel veel goede gesprekken gehad. Dat waardeer ik echt, dat mensen daarvoor open staan! Dat helpt om al pratende (of typende) conclusies te trekken. Mensen weten het altijd zo goed, mensen weten het altijd beter. Maar dat weet ik ook als het niet over mezelf gaat. Op dit moment zit ik gewoon met een heleboel dingen, die ik niet specifiek kan benoemen. Er is geen concrete reden, en toch heb ik een humeur als een donderwolk.
Het voelt alsof je op een mooie dag op rustig water uit varen gaat en op een gegeven moment een enorme storm aan ziet komen. Je komt erachter dat je hoe dan ook in de sorm terecht komt, je kunt hem niet voor blijven. Tegelijk besef je dat je niet kan zwemmen.
Dat is mijn gevoel van nu. Ik kan wel zeggen: positief blijven, niet zo zeuren, stel je niet aan. Dat werkt alleen niet. Ik heb nou al zo lang zulke buien, dipjes, en telkens gaan ze weer naar de achterkant, diep weggestopt ergens in mn hoofd. Toch sluipen ze ook weer terug. Dus daaruit kan ik wel concluderen dat het niet werkt, maar weer een happy face opzetten en het gewoon vergeten.
Oke, dus eigenlijk weet ik wel waar dit alles mee te maken heeft. Voor een deel. Hetzelfde als altijd eigenlijk. Het willen van méér, en niet zozeer in de liefde. Het gaat om méér. Daar moet ik zelf voor zorgen. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik word een beetje moe van mezelf.
De uitkomsten van die gesprekken zijn hetzelfde: laat het los. Ik kan mijn pad niet dwingen zich te tonen, moet het gewoon bewandelen en zien waar het toe leidt.
Want is dat niet wat ik wil? Meer spontane dingen, doe eens iets anders dan anders. Het is niet dat ik niet durf, want ik druf wel. Het maakt mij ook niet uit wat anderen ervan zeggen, als ik maar gewoon eens iets dééd. Spontaan een weekendje weg. Spontaan even ergens langs. Niet alles zo gepland. Eerst 150 mails voor er iets geregeld is...
Dus ik weet wat me te doen staat. Nu moet het nog gebeuren. Break free van de stereotypische dingen. Weg met de vooroordelen die ze over mij hebben. (oke het kan me dus wel schelen wat bepaalde anderen ervan zeggen... eerlijk zijn is ook niet altijd even makkelijk. Sowieso is het lastig omdat ik mensen niet het gevoel wil geven van "heb je haar weer met haar eindeloze negatieve gepraat." Het punt is alleen dat ik het niet kan helpen. Meestal wel. Maar nu even niet.)
Ik heb zo yoga. gelukkig even tot rust komen. Yoga vorige week was zo ongelofelijk confronterend. Heel raar, ik kan niet niet echt uitleggen maar het zat hoog en diep. Dan moeten we bijvoorbeeld een balans oefening doen. Ik val bijna om (A) Conclusie: oke ik ben niet in balans. Daarna gingen we even navoelen wat zo'n oefening ons vertelde (klinkt heel zweverig, I know, maar zo werkt het nou eenmaal) De vraag was, als het niet lukte, denk je dan "oke het lukte niet" of denk je "ik bakte er niks van. Ik wilde het goed doen, maar faalde hopeloos" Dat laatste ben ik dus. En dat is de mentalitiet die ik wil veranderen, niet meer zo´n slechte verliezer zijn, omdat je nou eenmaal niet altijd kunt winnen. Onmogelijk. Die controle moet losser, mijn koets hokt en stokt; het ene moment slaan mijn paarden (=emoties) op hol en het andere moment worden ze veels te veel ingehouden. Vandaar dat ik niet in balans ben. Dus die controle moet losser, dat moet ik zelf doen. Maar wat ik wel nodig heb is:
I get by with a little help from my friends,
I get high with a little help from my friends,
I'm gonna try with a little help from my friends
(dat is een nummer van The Beatels)
Dus wie o wie gooit die reddingsboei uit? (A)
Het komt wel goed ;) I'm sure. Hier wordt je sterk van.
Bah nu moet ik me nog enorm gaan haasten ook!!
Liefs
donderdag 15 april 2010
Lentese signalen
You think you own whatever land you land on
The earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name
~Pochahontas
Ik ben dol op een lentedag als vandaag! Lente begint altijd met iets heel kenmerkends; als de laatste dooi is geweest dan installeren ze -de gemeente- weer de sproeier in "onze" gracht. Dan fiets je op een koude zonnige ochtend naar school en dan zie je plots die sproeier sproeien. Het allermooist daaraan is dat de zon altijd een regenboog vormt. Zo'n super degelijk beeld, echt zo'n oud echtpaar of jutte sandalen beeld, maar daarom niet minder mooi. Elke keer als we daar langs fietsen wil ik zeggen "kijk regenboog" (maar ik hou me in hoor)
Vandaag is ook weer zo'n mooie dag. En uiteindelijk viel hij reuze mee, die discussie van Nederlands. Al zeg ik het zelf, onze discussie ging best goed! Al vond ik het onderwerp wat minder "geweld in het uitgaanscircuit" en al hadden we maar 10 minuten om ons voor te bereiden omdat we het eerste groepje waren. Zelf had ik liever het onderwerp "ontevredenheid van jongeren over hun uiterlijk" of iets met overgewicht van jongeren gehad. Maar ach, dit was ook leuk zo. Ik was om ongeveer drie uur klaar met discussieren en beoordelen, dus ik ging mooi even naar huis. Om half 5 zou onze lerares de cijfers bekend maken. Dus om vijf voor half vijf ik race naar school, sprint de praktijk gang door, twee trappen op huphup phieuuwww komt net iedereen weer het lokaal uit "ja ze had de cijfers nog niet" pff voor niks zo hard gefietst en voor niks weer op school gekomen.
Aan de andere kant heb ik nu mooi een vrij uur om even te bloggen en om lekker buiten in het zonnetje even mn nagels te lakken. Anders krijg je weer dat gezeur van "wat stinkt het hier zeg!! Wie heeft er weer met nagellak zitten knoeien?!" oftewel je ruikt een lichte aceton aroma in de badkamer...
Ben echt toe aan een lekker lentes lakje. Knalroze of groen :p Als ik meer tijd had had ik een leuk patroontje kunnen maken, bloemetje erop ofzo.
Dus laat ik dat maar eens even gaan doen. Ik heb geen idee hoelaat een vriendin hier is, zodat we samen kunnen fietsen, dus ik mag wel opschieten (A) Wil niet te laat komen natuurlijk.......
Liefs
The earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name
~Pochahontas
Ik ben dol op een lentedag als vandaag! Lente begint altijd met iets heel kenmerkends; als de laatste dooi is geweest dan installeren ze -de gemeente- weer de sproeier in "onze" gracht. Dan fiets je op een koude zonnige ochtend naar school en dan zie je plots die sproeier sproeien. Het allermooist daaraan is dat de zon altijd een regenboog vormt. Zo'n super degelijk beeld, echt zo'n oud echtpaar of jutte sandalen beeld, maar daarom niet minder mooi. Elke keer als we daar langs fietsen wil ik zeggen "kijk regenboog" (maar ik hou me in hoor)
Vandaag is ook weer zo'n mooie dag. En uiteindelijk viel hij reuze mee, die discussie van Nederlands. Al zeg ik het zelf, onze discussie ging best goed! Al vond ik het onderwerp wat minder "geweld in het uitgaanscircuit" en al hadden we maar 10 minuten om ons voor te bereiden omdat we het eerste groepje waren. Zelf had ik liever het onderwerp "ontevredenheid van jongeren over hun uiterlijk" of iets met overgewicht van jongeren gehad. Maar ach, dit was ook leuk zo. Ik was om ongeveer drie uur klaar met discussieren en beoordelen, dus ik ging mooi even naar huis. Om half 5 zou onze lerares de cijfers bekend maken. Dus om vijf voor half vijf ik race naar school, sprint de praktijk gang door, twee trappen op huphup phieuuwww komt net iedereen weer het lokaal uit "ja ze had de cijfers nog niet" pff voor niks zo hard gefietst en voor niks weer op school gekomen.
Aan de andere kant heb ik nu mooi een vrij uur om even te bloggen en om lekker buiten in het zonnetje even mn nagels te lakken. Anders krijg je weer dat gezeur van "wat stinkt het hier zeg!! Wie heeft er weer met nagellak zitten knoeien?!" oftewel je ruikt een lichte aceton aroma in de badkamer...
Ben echt toe aan een lekker lentes lakje. Knalroze of groen :p Als ik meer tijd had had ik een leuk patroontje kunnen maken, bloemetje erop ofzo.
Dus laat ik dat maar eens even gaan doen. Ik heb geen idee hoelaat een vriendin hier is, zodat we samen kunnen fietsen, dus ik mag wel opschieten (A) Wil niet te laat komen natuurlijk.......
Liefs
woensdag 14 april 2010
aardbeien en verder niks...
"strangers are just people we have yet to learn to know"
~ Mitch Albon, The five people you meet in heaven
Dat boek is trouwens echt geweldig: The five people you meet in heaven. Het gaat over een man die doodgaat en vervolgens in een soort "voorhemel" terecht komt waar hij 5 mensen ontmoet die een zeer grote invloed op zijn leven hebben gehad. Sommige zijn echter onbekenden, en sommige zijn zeer bekend. Deze mensen hebben niet echt een doel, maar geven hem een verbluffende andere kijk op de wereld. Echt een aanrader!
Soms heb ik echt zo'n zin om nieuwe mensen te gaan ontmoeten. Om te gaan studeren. Nieuwe imput, daar heb ik zo'n behoefte aan. Nu heb ik net toetsweek gehad en dat sloopt me. Volgende week herkansingen... hellup gevoel bekruipt me. Vanavond nog maar even niet. Vanavond moet ik even "chillen"
Ik heb er toch zo;n hekel aan als er niks in huis is he. Bah, ik heb een gigantische chocolade behoefte! Chocopindaaaaa's liefste van de albert heijn ook nog eens. Wat een veeleisendheid he. Op dit moment zou ik met alles wel tevreden zijn, behalve met die droge eierkoeken die nu in de la liggen. Verder is er niks. =( arme ik he.
Er waren wel aardbeien... soms vergeet ik weer hoe lekker aardbeien eigenlijk zijn. Alleen ons huishouden zou ons huishouden niet zijn, als de lekkerste er niet al uitwaren. Nu waren alleen of de grotere met nog een wit stukje ergens over of de kleine. De middenmoot is altijd al op he ;) maar ach, dat wittige schijnt het helemaal te zijn nowadays Witte aardbeien met ananas smaak; what the hell? Eet dan gewoon een ananas denk ik dan.
Through the wind and the rain she stands hard as a stone
In a world that she can't rise above
But her dreams give her wings and she flies to a place
Where she's loved concrete angel
Dit is uit een nummer van Martina McBride, en het is zo mooi!
http://www.youtube.com/watch?v=XO5bhAbO9DM&playnext_from=TL&videos=waw61jkRXRA
Zoals ik net ook al zei, ben ik echt even totaal gesloopt. Dus ik ga dr vandoor ;) Morgen een lange dag, dus ik ga maar nog even tv kijken, thee drinken en dan een beetje op tijd naar mn bedje =)
Liefs,
~ Mitch Albon, The five people you meet in heaven
Dat boek is trouwens echt geweldig: The five people you meet in heaven. Het gaat over een man die doodgaat en vervolgens in een soort "voorhemel" terecht komt waar hij 5 mensen ontmoet die een zeer grote invloed op zijn leven hebben gehad. Sommige zijn echter onbekenden, en sommige zijn zeer bekend. Deze mensen hebben niet echt een doel, maar geven hem een verbluffende andere kijk op de wereld. Echt een aanrader!
Soms heb ik echt zo'n zin om nieuwe mensen te gaan ontmoeten. Om te gaan studeren. Nieuwe imput, daar heb ik zo'n behoefte aan. Nu heb ik net toetsweek gehad en dat sloopt me. Volgende week herkansingen... hellup gevoel bekruipt me. Vanavond nog maar even niet. Vanavond moet ik even "chillen"
Ik heb er toch zo;n hekel aan als er niks in huis is he. Bah, ik heb een gigantische chocolade behoefte! Chocopindaaaaa's liefste van de albert heijn ook nog eens. Wat een veeleisendheid he. Op dit moment zou ik met alles wel tevreden zijn, behalve met die droge eierkoeken die nu in de la liggen. Verder is er niks. =( arme ik he.
Er waren wel aardbeien... soms vergeet ik weer hoe lekker aardbeien eigenlijk zijn. Alleen ons huishouden zou ons huishouden niet zijn, als de lekkerste er niet al uitwaren. Nu waren alleen of de grotere met nog een wit stukje ergens over of de kleine. De middenmoot is altijd al op he ;) maar ach, dat wittige schijnt het helemaal te zijn nowadays Witte aardbeien met ananas smaak; what the hell? Eet dan gewoon een ananas denk ik dan.
Through the wind and the rain she stands hard as a stone
In a world that she can't rise above
But her dreams give her wings and she flies to a place
Where she's loved concrete angel
Dit is uit een nummer van Martina McBride, en het is zo mooi!
http://www.youtube.com/watch?v=XO5bhAbO9DM&playnext_from=TL&videos=waw61jkRXRA
Zoals ik net ook al zei, ben ik echt even totaal gesloopt. Dus ik ga dr vandoor ;) Morgen een lange dag, dus ik ga maar nog even tv kijken, thee drinken en dan een beetje op tijd naar mn bedje =)
Liefs,
zondag 11 april 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)